Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ muxobara, muhoqala, muzobanadan hamda mevani yeyishga yaroqli boʻlguncha sotishdan qaytardilar va u (meva) faqat dirhamlar va dinorlar bilan sotilsin, magar aroyo (bundan mustasno), (dedilar). Ato dedi: Jobir bizga (bularni) sharhlab berib dedi: «Muxobara — bu odam boshqa bir odamga bir boʻsh (qarovsiz) yerni topshirib, u kishi unga sarf-xarajat qiladi, soʻng mevasidan (bir qismini) oladi». U muzobana xurmo daraxtidagi yangi (xom) xurmoni quruq xurmoga oʻlchov bilan sotishdir, deb taʼkidladi. Muhoqala esa ekinda shunga oʻxshashdir — tikka turgan ekinni don bilan oʻlchov asosida sotishdir.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мухобара, муҳоқала, музобанадан ҳамда мевани ейишга яроқли бўлгунча сотишдан қайтардилар ва у (мева) фақат дирҳамлар ва динорлар билан сотилсин, магар ароё (бундан мустасно), (дедилар). Ато деди: Жобир бизга (буларни) шарҳлаб бериб деди: «Мухобара — бу одам бошқа бир одамга бир бўш (қаровсиз) ерни топшириб, у киши унга сарф-харажат қилади, сўнг мевасидан (бир қисмини) олади». У музобана хурмо дарахтидаги янги (хом) хурмони қуруқ хурмога ўлчов билан сотишдир, деб таъкидлади. Муҳоқала эса экинда шунга ўхшашдир — тикка турган экинни дон билан ўлчов асосида сотишдир.