حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ عَادَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ فِي بَنِي سَلَمَةَ يَمْشِيَانِ فَوَجَدَنِي لاَ أَعْقِلُ فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ رَشَّ عَلَىَّ مِنْهُ فَأَفَقْتُ فَقُلْتُ كَيْفَ أَصْنَعُ فِي مَالِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَنَزَلَتْ {يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلاَدِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الأُنْثَيَيْنِ}
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ va Abu Bakr Banu Salama (mahallasi)da piyoda yurib mening holimdan xabar olgani keldilar va meni hushsiz holatda topdilar. U zot suv soʻradilar-da, tahorat oldilar, soʻng undan menga sepdilar. Men oʻzimga keldim va: «Yo Rasululloh! Molim haqida nima qilay?» — dedim. Shunda (oyat) nozil boʻldi: {Alloh sizlarga farzandlaringiz haqida vasiyat qiladi: erkak (farzand)ga ikki ayol (farzand) ulushi miqdorida (beriladi)} (Niso 11).