حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، وَأَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، كُلُّهُمْ عَنْ شُعْبَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . فِي حَدِيثِ وَهْبِ بْنِ جَرِيرٍ فَنَزَلَتْ آيَةُ الْفَرَائِضِ . وَفِي حَدِيثِ النَّضْرِ وَالْعَقَدِيِّ فَنَزَلَتْ آيَةُ الْفَرْضِ . وَلَيْسَ فِي رِوَايَةِ أَحَدٍ مِنْهُمْ قَوْلُ شُعْبَةَ لاِبْنِ الْمُنْكَدِرِ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan boshqa isnod bilan ham rivoyat qilinadi. Vahb ibn Jarirning hadisida: «Shunda farzlar (meros) oyati nozil boʻldi», deyilgan. Nadr va Aqadiyning hadisida esa: «Shunda farz (belgilangan ulush) oyati nozil boʻldi», deyilgan. Ularning birortasining rivoyatida Shuʼbaning Ibn al-Munkadirga aytgan soʻzi (yuqoridagi savol-javob) yoʻq.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан бошқа иснод билан ҳам ривоят қилинади. Ваҳб ибн Жарирнинг ҳадисида: «Шунда фарзлар (мерос) ояти нозил бўлди», дейилган. Надр ва Ақадийнинг ҳадисида эса: «Шунда фарз (белгиланган улуш) ояти нозил бўлди», дейилган. Уларнинг бирортасининг ривоятида Шуъбанинг Ибн ал-Мункадирга айтган сўзи (юқоридаги савол-жавоб) йўқ.