وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ فِرَاسٍ، قَالَ سَمِعْتُ ذَكْوَانَ، يُحَدِّثُ عَنْ زَاذَانَ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، دَعَا بِغُلاَمٍ لَهُ فَرَأَى بِظَهْرِهِ أَثَرًا فَقَالَ لَهُ أَوْجَعْتُكَ قَالَ لاَ . قَالَ فَأَنْتَ عَتِيقٌ . قَالَ ثُمَّ أَخَذَ شَيْئًا مِنَ الأَرْضِ فَقَالَ مَا لِي فِيهِ مِنَ الأَجْرِ مَا يَزِنُ هَذَا إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ ضَرَبَ غُلاَمًا لَهُ حَدًّا لَمْ يَأْتِهِ أَوْ لَطَمَهُ فَإِنَّ كَفَّارَتَهُ أَنْ يُعْتِقَهُ " .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U oʻz xizmatkorini chaqirib, uning orqasida (kaltak) izini koʻrib qoldi-da, unga: «Senga ogʻriq yetkazdimmi?» dedi. (Xizmatkor): «Yoʻq», dedi. (Ibn Umar): «Endi sen ozodsan», dedi. Soʻng (Ibn Umar) yerdan bir narsa olib: «Bunda men uchun shu(ning ogʻirligi)cha ham ajr yoʻq. Men Rasululloh ﷺ ning: ‹Kim oʻz xizmatkorini u qilmagan jinoyat uchun ursa yoki yuziga shapaloq ursa, uning kafforati uni ozod qilishidir›, deganlarini eshitganman», dedi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У ўз хизматкорини чақириб, унинг орқасида (калтак) изини кўриб қолди-да, унга: «Сенга оғриқ етказдимми?» деди. (Хизматкор): «Йўқ», деди. (Ибн Умар): «Энди сен озодсан», деди. Сўнг (Ибн Умар) ердан бир нарса олиб: «Бунда мен учун шу(нинг оғирлиги)ча ҳам ажр йўқ. Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Ким ўз хизматкорини у қилмаган жиноят учун урса ёки юзига шапалоқ урса, унинг каффорати уни озод қилишидир›, деганларини эшитганман», деди.