وَحَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ جَارِيَةً، وُجِدَ رَأْسُهَا قَدْ رُضَّ بَيْنَ حَجَرَيْنِ فَسَأَلُوهَا مَنْ صَنَعَ هَذَا بِكِ فُلاَنٌ فُلاَنٌ حَتَّى ذَكَرُوا يَهُودِيًّا فَأَوْمَتْ بِرَأْسِهَا فَأُخِذَ الْيَهُودِيُّ فَأَقَرَّ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُرَضَّ رَأْسُهُ بِالْحِجَارَةِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir choʻrining boshi ikki tosh orasida ezilgan holda topildi. Undan: «Senga kim bu ishni qildi — falonchimi, falonchimi?» deb soʻradilar, toki bir yahudiyni zikr qildilar. Shunda u boshi bilan ishora qildi. Soʻng yahudiy tutilib, (jinoyatiga) iqror boʻldi. Rasululloh ﷺ uning boshini toshlar bilan ezishni buyurdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир чўрининг боши икки тош орасида эзилган ҳолда топилди. Ундан: «Сенга ким бу ишни қилди — фалончими, фалончими?» деб сўрадилар, токи бир яҳудийни зикр қилдилар. Шунда у боши билан ишора қилди. Сўнг яҳудий тутилиб, (жиноятига) иқрор бўлди. Расулуллоҳ ﷺ унинг бошини тошлар билан эзишни буюрдилар.