حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ يَهُودِيًّا، رَضَّ رَأْسَ جَارِيَةٍ بَيْنَ حَجَرَيْنِ، قِيلَ مَنْ فَعَلَ هَذَا بِكِ أَفُلاَنٌ، أَفُلاَنٌ حَتَّى سُمِّيَ الْيَهُودِيُّ فَأَوْمَتْ بِرَأْسِهَا، فَأُخِذَ الْيَهُودِيُّ فَاعْتَرَفَ، فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرُضَّ رَأْسُهُ بَيْنَ حَجَرَيْنِ.
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir yahudiy bir qizning boshini ikki tosh orasida ezdi. Qizdan — uning boshini kim ezgani — soʻraldi va uning oldida baʼzi ismlar aytildi; yahudiyning ismi aytilganda, u (qiz tasdiqlab) bosh irgʻadi. Yahudiy ushlandi va u (jinoyatini) iqror qilganda, Paygʻambar ﷺ uning boshini (ham) ikki tosh orasida ezishni buyurdi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир яҳудий бир қизнинг бошини икки тош орасида эзди. Қиздан — унинг бошини ким эзгани — сўралди ва унинг олдида баъзи исмлар айтилди; яҳудийнинг исми айтилганда, у (қиз тасдиқлаб) бош ирғади. Яҳудий ушланди ва у (жиноятини) иқрор қилганда, Пайғамбар ﷺ унинг бошини (ҳам) икки тош орасида эзишни буюрди.