Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir joriya boshi ikki tosh orasida ezib tashlangan holda topib olindi. Undan: «Senga buni kim qildi? Falonchimi? Falonchimi?» deb (soʻrayverishdi), nihoyat (bir) yahudiyning nomi aytildi. Shunda u boshi bilan (ishora qilib, ‹ha›) dedi. Yahudiy ushlandi va u (jinoyatga) iqror boʻldi. Bas, Nabiy ﷺ uning boshini ham toshlar bilan ezishga amr qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир жория боши икки тош орасида эзиб ташланган ҳолда топиб олинди. Ундан: «Сенга буни ким қилди? Фалончими? Фалончими?» деб (сўрайверишди), ниҳоят (бир) яҳудийнинг номи айтилди. Шунда у боши билан (ишора қилиб, ‹ҳа›) деди. Яҳудий ушланди ва у (жиноятга) иқрор бўлди. Бас, Набий ﷺ унинг бошини ҳам тошлар билан эзишга амр қилдилар.