حَدَّثَنِي أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ بُدَيْلٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، أَنَّ أَجِيرًا، لِيَعْلَى ابْنِ مُنْيَةَ عَضَّ رَجُلٌ ذِرَاعَهُ فَجَذَبَهَا فَسَقَطَتْ ثَنِيَّتُهُ فَرُفِعَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَبْطَلَهَا وَقَالَ " أَرَدْتَ أَنْ تَقْضَمَهَا كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ " .
Safvon ibn Yaʼlo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yaʼlo ibn Munyaning bir ishchisini bir kishi (tortishuv chogʻida) bilagidan tishladi. (Ishchi) qoʻlini tortib oldi va shu bilan (tishlovchining) oldingi tishi tushib ketdi. Soʻng (bu masala) Nabiy ﷺ huzurlariga koʻtarildi. U zot uni (daʼvoni) bekor qildilar va: «Sen uni xuddi buqa chaynagandek chaynamoqchi boʻldingmi?» dedilar.