حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا عَطَاءٌ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى ابْنِ، مُنْيَةَ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ وَقَدْ عَضَّ يَدَ رَجُلٍ فَانْتَزَعَ يَدَهُ فَسَقَطَتْ ثَنِيَّتَاهُ - يَعْنِي الَّذِي عَضَّهُ - قَالَ فَأَبْطَلَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " أَرَدْتَ أَنْ تَقْضَمَهُ كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ " .
Yaʼlo ibn Munya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ huzuriga bir kishi keldi, u (boshqa) bir kishining qoʻlini tishlagan, (tishlangan kishi esa) qoʻlini tortib olib, (tishlagan kishining), yaʼni tishlaganning, ikki old tishi tushib ketgan edi. Nabiy ﷺ uni (yaʼni tishlaganning daʼvosini) bekor qildilar va: «Buqa chaynaganidek uni chaynamoqchi boʻldingmi?» — dedilar.