حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، أَخْبَرَنِي صَفْوَانُ بْنُ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ غَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غَزْوَةَ تَبُوكَ - قَالَ وَكَانَ يَعْلَى يَقُولُ تِلْكَ الْغَزْوَةُ أَوْثَقُ عَمَلِي عِنْدِي - فَقَالَ عَطَاءٌ قَالَ صَفْوَانُ قَالَ يَعْلَى كَانَ لِي أَجِيرٌ فَقَاتَلَ إِنْسَانًا فَعَضَّ أَحَدُهُمَا يَدَ الآخَرِ - قَالَ لَقَدْ أَخْبَرَنِي صَفْوَانُ أَيُّهُمَا عَضَّ الآخَرَ - فَانْتَزَعَ الْمَعْضُوضُ يَدَهُ مِنْ فِي الْعَاضِّ فَانْتَزَعَ إِحْدَى ثَنِيَّتَيْهِ فَأَتَيَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَهْدَرَ ثَنِيَّتَهُ .
Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Nabiy ﷺ bilan birga Tabuk gʻazotiga chiqdim. Yaʼlo: «Oʻsha gʻazot mening nazdimda eng ishonchli amalim edi», — der edi. Yaʼlo dedi: mening bir yollangan ishchim bor edi, u bir kishi bilan urushib qoldi-da, ulardan biri ikkinchisining qoʻlini tishlab oldi. Tishlangan kishi qoʻlini tishlaganning ogʻzidan tortib oldi va uning ikki old tishidan birini sugʻurib oldi. Shunda ikkovi Nabiy ﷺ huzuriga kelishdi, u zot (tishlaganning) tishini (qasos va diyatsiz) bekor qildilar.