حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا اعْتَكَفَ يُدْنِي إِلَىَّ رَأْسَهُ فَأُرَجِّلُهُ وَكَانَ لاَ يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلاَّ لِحَاجَةِ الإِنْسَانِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ iʼtikofda boʻlganlarida, boshlarini menga yaqinlashtirar, bas, men uni tarar edim; va U Zot uyga faqat inson hojati (qazoyi hojat) uchungina kirar edilar.