وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، وَعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ إِنْ كُنْتُ لأَدْخُلُ الْبَيْتَ لِلْحَاجَةِ وَالْمَرِيضُ فِيهِ فَمَا أَسْأَلُ عَنْهُ إِلاَّ وَأَنَا مَارَّةٌ وَإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيُدْخِلُ عَلَىَّ رَأْسَهُ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَأُرَجِّلُهُ وَكَانَ لاَ يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلاَّ لِحَاجَةٍ إِذَا كَانَ مُعْتَكِفًا . وَقَالَ ابْنُ رُمْحٍ إِذَا كَانُوا مُعْتَكِفِينَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Albatta men uyga hojat uchun kirar edim — unda (uyda) kasal (kishi) boʻlsa (ham) —; bas, men undan faqat oʻtib ketayotib (yoʻl-yoʻlakay) soʻrar edim. Va albatta Rasululloh ﷺ — U Zot masjidda (iʼtikofda) boʻlganlarida — boshlarini menga kiritar edilar; bas, men uni tarar edim. Va U Zot — iʼtikofda boʻlganlarida — uyga faqat hojat uchungina kirar edilar». Ibn Rumh: «Ular iʼtikofda boʻlganlarida» dedi.