وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَنْقُلُ مَعَهُمُ الْحِجَارَةَ لِلْكَعْبَةِ وَعَلَيْهِ إِزَارُهُ فَقَالَ لَهُ الْعَبَّاسُ عَمُّهُ يَا ابْنَ أَخِي لَوْ حَلَلْتَ إِزَارَكَ فَجَعَلْتَهُ عَلَى مَنْكِبِكَ دُونَ الْحِجَارَةِ - قَالَ - فَحَلَّهُ فَجَعَلَهُ عَلَى مَنْكِبِهِ فَسَقَطَ مَغْشِيًّا عَلَيْهِ - قَالَ - فَمَا رُؤِيَ بَعْدَ ذَلِكَ الْيَوْمِ عُرْيَانًا .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ular bilan birga Kaʼba uchun tosh tashir, ustida izori bor edi. Amakisi Abbos unga: «Ey ogʻam (ukam)ning oʻgʻli! Izoringni yechib, toshdan (himoya uchun) yelkangga qoʻysang (boʻlardi)», dedi. (Jobir) dedi: Shunda (u zot) uni yechib, yelkasiga qoʻydi-yu, behush boʻlib yiqildi. (Jobir) dedi: Shu kundan keyin u zot hech qachon yalangʻoch koʻrilmadi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ улар билан бирга Каъба учун тош ташир, устида изори бор эди. Амакиси Аббос унга: «Эй оғам (укам)нинг ўғли! Изорингни ечиб, тошдан (ҳимоя учун) елкангга қўйсанг (бўларди)», деди. (Жобир) деди: Шунда (у зот) уни ечиб, елкасига қўйди-ю, беҳуш бўлиб йиқилди. (Жобир) деди: Шу кундан кейин у зот ҳеч қачон яланғоч кўрилмади.