وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ تُصُدِّقَ عَلَى مَوْلاَةٍ لِمَيْمُونَةَ بِشَاةٍ فَمَاتَتْ فَمَرَّ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " هَلاَّ أَخَذْتُمْ إِهَابَهَا فَدَبَغْتُمُوهُ فَانْتَفَعْتُمْ بِهِ " . فَقَالُوا إِنَّهَا مَيْتَةٌ . فَقَالَ " إِنَّمَا حَرُمَ أَكْلُهَا " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ فِي حَدِيثِهِمَا عَنْ مَيْمُونَةَ رضى الله عنها .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Maymunaning bir choʻri (ozod qilgan) ayoliga sadaqa qilib bir qoʻy berilgan edi, u (qoʻy) oʻlib qoldi. Shunda Rasululloh ﷺ uning yonidan oʻtib qoldilar va: «Uning terisini olib, oshlab, undan foydalansangiz boʻlmasmidi?» — dedilar. Ular: «U oʻlimtik-ku», — deyishdi. U zot: «Faqat uni yeyishgina harom qilingan», — dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Маймунанинг бир чўри (озод қилган) аёлига садақа қилиб бир қўй берилган эди, у (қўй) ўлиб қолди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унинг ёнидан ўтиб қолдилар ва: «Унинг терисини олиб, ошлаб, ундан фойдалансангиз бўлмасмиди?» — дедилар. Улар: «У ўлимтик-ку», — дейишди. У зот: «Фақат уни ейишгина ҳаром қилинган», — дедилар.