Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Umarning oldiga kelib: «Men junub boʻldim, ammo suv topmadim», — dedi. (Umar) «Namoz oʻqima», — dedi. Shunda Ammor: «Ey amirul-moʻminin! Men va siz bir sariyada (qoʻshin boʻlinmasida) boʻlganimizni, junub boʻlib, suv topmaganimizni eslamaysizmi? Siz namoz oʻqimadingiz, men esa tuproqda agʻanab, namoz oʻqidim. Shunda Nabiy ﷺ: ‹Senga qoʻllaringni yerga urib, soʻng (chang)ini puflab, soʻng ular bilan yuzingni va kaftlaringni surtishing kifoya edi›, — dedilar», — dedi. Umar: «Allohdan qoʻrq, ey Ammor», — dedi. (Ammor): «Agar xohlasangiz, men buni (boshqa) aytmayman», — dedi. Shunda Umar: «Daʼvo qilgan narsangda seni masʼul qilamiz», — dedi.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши Умарнинг олдига келиб: «Мен жунуб бўлдим, аммо сув топмадим», — деди. (Умар) «Намоз ўқима», — деди. Шунда Аммор: «Эй амирул-мўминин! Мен ва сиз бир сарияда (қўшин бўлинмасида) бўлганимизни, жунуб бўлиб, сув топмаганимизни эсламайсизми? Сиз намоз ўқимадингиз, мен эса тупроқда ағанаб, намоз ўқидим. Шунда Набий ﷺ: ‹Сенга қўлларингни ерга уриб, сўнг (чанг)ини пуфлаб, сўнг улар билан юзингни ва кафтларингни суртишинг кифоя эди›, — дедилар», — деди. Умар: «Аллоҳдан қўрқ, эй Аммор», — деди. (Аммор): «Агар хоҳласангиз, мен буни (бошқа) айтмайман», — деди. Шунда Умар: «Даъво қилган нарсангда сени масъул қиламиз», — деди.