Zayd ibn Xolid al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib, undan luqata (topib olingan narsa) haqida soʻradi. Shunda u zot: «Uning idishi (xaltasi) va bogʻichini yaxshilab bilib ol, soʻng uni bir yil eʼlon qil. Agar egasi kelsa (qaytarib ber), boʻlmasa ixtiyoring oʻzingda», dedilar. (U kishi): «Qoʻyning yoʻqolgani-chi?» dedi. U zot: «U yo sernuqul senga, yo (uni topgan) birodaringga, yo (yeb ketadigan) boʻriga», dedilar. (U kishi): «Tuyaning yoʻqolgani-chi?» dedi. U zot: «Sen va u oʻrtangda nima ish bor? Uning oʻzi bilan suvi (oshqozonida toʻplagan suvi) va oyogʻi bor; suvga keladi, daraxt (yaproqlari)ni yeydi, toki egasi uni topib olguniga qadar», dedilar. Yahyo dedi: «Oʻylashimcha, men ‹ʼifosaho (idishi)› deb oʻqigan boʻlsam kerak.»Зайд ибн Холид ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши Набий ﷺ нинг олдиларига келиб, ундан луқата (топиб олинган нарса) ҳақида сўради. Шунда у зот: «Унинг идиши (халтаси) ва боғичини яхшилаб билиб ол, сўнг уни бир йил эълон қил. Агар эгаси келса (қайтариб бер), бўлмаса ихтиёринг ўзингда», дедилар. (У киши): «Қўйнинг йўқолгани-чи?» деди. У зот: «У ё сернуқул сенга, ё (уни топган) биродарингга, ё (еб кетадиган) бўрига», дедилар. (У киши): «Туянинг йўқолгани-чи?» деди. У зот: «Сен ва у ўртангда нима иш бор? Унинг ўзи билан суви (ошқозонида тўплаган суви) ва оёғи бор; сувга келади, дарахт (япроқлари)ни ейди, токи эгаси уни топиб олгунига қадар», дедилар. Яҳё деди: «Ўйлашимча, мен ‹ъифосаҳо (идиши)› деб ўқиган бўлсам керак.»