وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ، شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا قَدِمَ الْمُهَاجِرُونَ مِنْ مَكَّةَ الْمَدِينَةَ قَدِمُوا وَلَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ شَىْءٌ وَكَانَ الأَنْصَارُ أَهْلَ الأَرْضِ وَالْعَقَارِ فَقَاسَمَهُمُ الأَنْصَارُ عَلَى أَنْ أَعْطَوْهُمْ أَنْصَافَ ثِمَارِ أَمْوَالِهِمْ كُلَّ عَامٍ وَيَكْفُونَهُمُ الْعَمَلَ وَالْمَئُونَةَ وَكَانَتْ أُمُّ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهْىَ تُدْعَى أُمَّ سُلَيْمٍ - وَكَانَتْ أُمَّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ كَانَ أَخًا لأَنَسٍ لأُمِّهِ - وَكَانَتْ أَعْطَتْ أُمُّ أَنَسٍ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِذَاقًا لَهَا فَأَعْطَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُمَّ أَيْمَنَ مَوْلاَتَهُ أُمَّ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا فَرَغَ مِنْ قِتَالِ أَهْلِ خَيْبَرَ وَانْصَرَفَ إِلَى الْمَدِينَةِ رَدَّ الْمُهَاجِرُونَ إِلَى الأَنْصَارِ مَنَائِحَهُمُ الَّتِي كَانُوا مَنَحُوهُمْ مِنْ ثِمَارِهِمْ - قَالَ - فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى أُمِّي عِذَاقَهَا وَأَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُمَّ أَيْمَنَ مَكَانَهُنَّ مِنْ حَائِطِهِ . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَكَانَ مِنْ شَأْنِ أُمِّ أَيْمَنَ أُمِّ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ أَنَّهَا كَانَتْ وَصِيفَةً لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَكَانَتْ مِنَ الْحَبَشَةِ فَلَمَّا وَلَدَتْ آمِنَةُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ مَا تُوُفِّيَ أَبُوهُ فَكَانَتْ أُمُّ أَيْمَنَ تَحْضُنُهُ حَتَّى كَبِرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَعْتَقَهَا ثُمَّ أَنْكَحَهَا زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ ثُمَّ تُوُفِّيَتْ بَعْدَ مَا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِخَمْسَةِ أَشْهُرٍ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muhojirlar Makkadan Madinaga kelganlarida, qoʻllarida hech narsa boʻlmagan holda keldilar, ansorlar esa yer va mol-mulk egalari edilar. Shunda ansorlar har yili mol-mulklari (bogʻlari) hosilining yarmini ularga (muhojirlarga) berishlari, ular (muhojirlar) esa ularga ish va xizmatda kifoya qilishlari (yordam berishlari) sharti bilan ular bilan (mol-mulklarini) boʻlishdilar. Anas ibn Molikning onasi — uni Ummu Sulaym deb chaqirilardi — Abdulloh ibn Abu Talhaning ham onasi edi (Abdulloh Anasning ona tarafidan ukasi edi). Anasning onasi Rasululloh ﷺ ga oʻziga tegishli baʼzi xurmo (daraxtlar)ini bergan edi. Rasululloh ﷺ esa ularni Usoma ibn Zaydning onasi — oʻzlari ozod qilgan choʻri Ummu Aymanga berdilar. Rasululloh ﷺ Xaybar ahli bilan jang qilishni tamomlab Madinaga qaytganlarida, muhojirlar ansorlarga ular oʻz hosillaridan bergan inʼomlarini (xurmolarini) qaytarib berdilar. Rasululloh ﷺ onamga uning xurmolarini qaytarib berdilar, Ummu Aymanga esa ularning oʻrniga oʻz bogʻidan (xurmolar) berdilar. Usoma ibn Zaydning onasi Ummu Aymanning ishi (tarixi) shunday edi: u Abdulloh ibn Abdulmuttalibning choʻrisi (xizmatkori) boʻlib, habashlardan edi. Omina otasi vafotidan keyin Rasululloh ﷺ ni tugʻganida, Ummu Ayman u zot ulgʻaygunlaricha u zotni tarbiyalab (parvarish qilib) oldi. Soʻng (Rasululloh ﷺ) uni ozod qildilar, keyin uni Zayd ibn Horisaga nikohlab berdilar. Soʻngra u Rasululloh ﷺ vafotlaridan besh oy keyin vafot etdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Муҳожирлар Маккадан Мадинага келганларида, қўлларида ҳеч нарса бўлмаган ҳолда келдилар, ансорлар эса ер ва мол-мулк эгалари эдилар. Шунда ансорлар ҳар йили мол-мулклари (боғлари) ҳосилининг ярмини уларга (муҳожирларга) беришлари, улар (муҳожирлар) эса уларга иш ва хизматда кифоя қилишлари (ёрдам беришлари) шарти билан улар билан (мол-мулкларини) бўлишдилар. Анас ибн Моликнинг онаси — уни Умму Сулайм деб чақириларди — Абдуллоҳ ибн Абу Талҳанинг ҳам онаси эди (Абдуллоҳ Анаснинг она тарафидан укаси эди). Анаснинг онаси Расулуллоҳ ﷺ га ўзига тегишли баъзи хурмо (дарахтлар)ини берган эди. Расулуллоҳ ﷺ эса уларни Усома ибн Зайднинг онаси — ўзлари озод қилган чўри Умму Айманга бердилар. Расулуллоҳ ﷺ Хайбар аҳли билан жанг қилишни тамомлаб Мадинага қайтганларида, муҳожирлар ансорларга улар ўз ҳосилларидан берган инъомларини (хурмоларини) қайтариб бердилар. Расулуллоҳ ﷺ онамга унинг хурмоларини қайтариб бердилар, Умму Айманга эса уларнинг ўрнига ўз боғидан (хурмолар) бердилар. Усома ибн Зайднинг онаси Умму Айманнинг иши (тарихи) шундай эди: у Абдуллоҳ ибн Абдулмутталибнинг чўриси (хизматкори) бўлиб, ҳабашлардан эди. Омина отаси вафотидан кейин Расулуллоҳ ﷺ ни туғганида, Умму Айман у зот улғайгунларича у зотни тарбиялаб (парвариш қилиб) олди. Сўнг (Расулуллоҳ ﷺ) уни озод қилдилар, кейин уни Зайд ибн Ҳорисага никоҳлаб бердилар. Сўнгра у Расулуллоҳ ﷺ вафотларидан беш ой кейин вафот этди.