وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ، يَقُولُ بِصِفِّينَ أَيُّهَا النَّاسُ اتَّهِمُوا رَأْيَكُمْ وَاللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُنِي يَوْمَ أَبِي جَنْدَلٍ وَلَوْ أَنِّي أَسْتَطِيعُ أَنْ أَرُدَّ أَمْرَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَرَدَدْتُهُ وَاللَّهِ مَا وَضَعْنَا سُيُوفَنَا عَلَى عَوَاتِقِنَا إِلَى أَمْرٍ قَطُّ إِلاَّ أَسْهَلْنَ بِنَا إِلَى أَمْرٍ نَعْرِفُهُ إِلاَّ أَمْرَكُمْ هَذَا . لَمْ يَذْكُرِ ابْنُ نُمَيْرٍ إِلَى أَمْرٍ قَطُّ .
Sahl ibn Hunayf (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Siffinda Sahl ibn Hunayfning shunday deganini eshitdim: «Ey odamlar! Oʻz raʼyingizni ayblang. Allohga qasamki, Abu Jandal kuni (yaʼni Hudaybiya kuni) oʻzimni shunday holatda koʻrdimki, agar men Rasululloh ﷺ ning amrini qaytarishga qodir boʻlganimda, albatta uni qaytargan boʻlardim. Allohga qasamki, qachon biz qilichlarimizni yelkalarimizga qoʻyib (jangga otlangan) boʻlsak, ular bizni biz biladigan (oson) ishga olib borgan, ushbu ishingizdan boshqasi (bunday boʻlmagan)». Ibn Numayr «qachon ... boʻlsa» (degan iborani) zikr qilmadi.Саҳл ибн Ҳунайф (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Сиффинда Саҳл ибн Ҳунайфнинг шундай деганини эшитдим: «Эй одамлар! Ўз раъйингизни айбланг. Аллоҳга қасамки, Абу Жандал куни (яъни Ҳудайбия куни) ўзимни шундай ҳолатда кўрдимки, агар мен Расулуллоҳ ﷺ нинг амрини қайтаришга қодир бўлганимда, албатта уни қайтарган бўлардим. Аллоҳга қасамки, қачон биз қиличларимизни елкаларимизга қўйиб (жангга отланган) бўлсак, улар бизни биз биладиган (осон) ишга олиб борган, ушбу ишингиздан бошқаси (бундай бўлмаган)». Ибн Нумайр «қачон ... бўлса» (деган иборани) зикр қилмади.