(Abu Voil aytdi:) Sahl ibn Hunayf Siffindan kelganida, biz uning oldiga xabar (maʼlumot) olgani keldik. U: «(Oʻz) raʼy (fikr)ingizni ayblanglar (unga toʻla ishonmanglar). Men oʻzimni Abu Jandal kuni(da) koʻrgandim — agar men Rasululloh ﷺning ishini (qarorini) qaytara olganimda (rad eta olganimda), albatta qaytargan boʻ lardim. (Lekin) Alloh va Rasuli (har ishni) yaxshiroq biladi. Biz qachon (ogʻir) bir ishda — bizni dahshatga solgan — qilichlarimizni yelkalarimizga qoʻ ymaylik, magar ular bizni (oxiri) biz taniydigan (yengil) bir ishga olib chiqdi. (Lekin bu Siffin ishida esa) biz bir yoriqni (chetni) bekitsak, ustimizga boshqa bir yoriq otilib ochilar, biz unga qanday yetishimizni (chora topishimizni) bilmas edik», dedi.(Абу Воил айтди:) Саҳл ибн Ҳунайф Сиффиндан келганида, биз унинг олдига хабар (маълумот) олгани келдик. У: «(Ўз) раъй (фикр)ингизни айбланглар (унга тўла ишонманглар). Мен ўзимни Абу Жандал куни(да) кўргандим — агар мен Расулуллоҳ ﷺнинг ишини (қарорини) қайтара олганимда (рад эта олганимда), албатта қайтарган бў лардим. (Лекин) Аллоҳ ва Расули (ҳар ишни) яхшироқ билади. Биз қачон (оғир) бир ишда — бизни даҳшатга солган — қиличларимизни елкаларимизга қў ймайлик, магар улар бизни (охири) биз танийдиган (енгил) бир ишга олиб чиқди. (Лекин бу Сиффин ишида эса) биз бир ёриқни (четни) бекицак, устимизга бошқа бир ёриқ отилиб очилар, биз унга қандай етишимизни (чора топишимизни) билмас эдик», деди.