وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - وَنَسَبَهُ غَيْرُ ابْنِ وَهْبٍ فَقَالَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ - أَنَّ سَلَمَةَ، بْنَ الأَكْوَعِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ خَيْبَرَ قَاتَلَ أَخِي قِتَالاً شَدِيدًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَارْتَدَّ عَلَيْهِ سَيْفُهُ فَقَتَلَهُ فَقَالَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ وَشَكُّوا فِيهِ رَجُلٌ مَاتَ فِي سِلاَحِهِ . وَشَكُّوا فِي بَعْضِ أَمْرِهِ . قَالَ سَلَمَةُ فَقَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ خَيْبَرَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي أَنْ أَرْجُزَ لَكَ . فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَعْلَمُ مَا تَقُولُ قَالَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَوْلاَ اللَّهُ مَا اهْتَدَيْنَا وَلاَ تَصَدَّقْنَا وَلاَ صَلَّيْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَدَقْتَ " . وَأَنْزِلَنَّ سَكِينَةً عَلَيْنَا وَثَبِّتِ الأَقْدَامَ إِنْ لاَقَيْنَا وَالْمُشْرِكُونَ قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَا قَالَ فَلَمَّا قَضَيْتُ رَجَزِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَالَ هَذَا " . قُلْتُ قَالَهُ أَخِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَرْحَمُهُ اللَّهُ " . قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ نَاسًا لَيَهَابُونَ الصَّلاَةَ عَلَيْهِ يَقُولُونَ رَجُلٌ مَاتَ بِسِلاَحِهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَاتَ جَاهِدًا مُجَاهِدًا " . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ ابْنًا لِسَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ فَحَدَّثَنِي عَنْ أَبِيهِ مِثْلَ ذَلِكَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ - حِينَ قُلْتُ إِنَّ نَاسًا يَهَابُونَ الصَّلاَةَ عَلَيْهِ - فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَذَبُوا مَاتَ جَاهِدًا مُجَاهِدًا فَلَهُ أَجْرُهُ مَرَّتَيْنِ " . وَأَشَارَ بِإِصْبَعَيْهِ .
Salama ibn al-Akvaʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Xaybar kuni boʻlganda akam Rasululloh ﷺ bilan birga qattiq jang qildi. Soʻng qilichi unga qaytib, uni oʻldirdi. Shunda Rasululloh ﷺ ning sahobalari bu haqda gapirib, unda shubha qilishdi: «Oʻz quroli bilan oʻlgan kishi», (dedilar) va uning ishining baʼzisida shubha qilishdi. Salama dedi: Soʻng Rasululloh ﷺ Xaybardan qaytdilar. Men: «Yo Rasululloh! Sizga rajaz (sheʼr) aytishimga ruxsat bering», dedim. Rasululloh ﷺ unga ruxsat berdilar. Shunda Umar ibnul-Xattob: «Nima deyajagingni bilaman», dedi. (Salama) dedi: Men: «Allohga qasamki, Alloh boʻlmaganida, biz hidoyat ham topmas, sadaqa ham bermas va namoz ham oʻqimas edik», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Rost aytding», dedilar. «Ustimizga sakinat (osoyishtalik) tushir va (dushmanga) roʻbaroʻ kelsak, qadamlarimizni sobit qil! Mushriklar bizga zoʻravonlik qildilar», (dedim). (Salama) dedi: Rajazimni tugatganimda, Rasululloh ﷺ: «Buni kim aytdi?» dedilar. Men: «Buni akam aytdi», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Alloh unga rahm qilsin», dedilar. (Salama) dedi: Men: «Yo Rasululloh! Baʼzi odamlar unga (akamga janoza) namozini oʻqishdan choʻchishyapti, ‹oʻz quroli bilan oʻlgan kishi›, deyishyapti», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: «U tirishqoq mujohid boʻlib vafot etdi», dedilar. Ibn Shihob dedi: Soʻng men Salama ibn al-Akvaʼning bir oʻgʻlidan soʻradim, u menga otasidan xuddi shunga oʻxshashni hadis aytdi, faqat u — men: «Baʼzi odamlar unga (janoza) namozini oʻqishdan choʻchishyapti», deganimda — Rasululloh ﷺ: «Ular yolgʻon aytdilar. U tirishqoq mujohid boʻlib vafot etdi, unga ajri ikki marta (qoʻsh)dir», deganlarini (aytdi) va ikki barmoqlari bilan ishora qildi.Салама ибн ал-Акваъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Хайбар куни бўлганда акам Расулуллоҳ ﷺ билан бирга қаттиқ жанг қилди. Сўнг қиличи унга қайтиб, уни ўлдирди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ нинг саҳобалари бу ҳақда гапириб, унда шубҳа қилишди: «Ўз қуроли билан ўлган киши», (дедилар) ва унинг ишининг баъзисида шубҳа қилишди. Салама деди: Сўнг Расулуллоҳ ﷺ Хайбардан қайтдилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ! Сизга ражаз (шеър) айтишимга рухсат беринг», дедим. Расулуллоҳ ﷺ унга рухсат бердилар. Шунда Умар ибнул-Хаттоб: «Нима деяжагингни биламан», деди. (Салама) деди: Мен: «Аллоҳга қасамки, Аллоҳ бўлмаганида, биз ҳидоят ҳам топмас, садақа ҳам бермас ва намоз ҳам ўқимас эдик», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Рост айтдинг», дедилар. «Устимизга сакинат (осойишталик) тушир ва (душманга) рўбарў келсак, қадамларимизни собит қил! Мушриклар бизга зўравонлик қилдилар», (дедим). (Салама) деди: Ражазимни тугатганимда, Расулуллоҳ ﷺ: «Буни ким айтди?» дедилар. Мен: «Буни акам айтди», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ унга раҳм қилсин», дедилар. (Салама) деди: Мен: «Ё Расулуллоҳ! Баъзи одамлар унга (акамга жаноза) намозини ўқишдан чўчишяпти, ‹ўз қуроли билан ўлган киши›, дейишяпти», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У тиришқоқ мужоҳид бўлиб вафот этди», дедилар. Ибн Шиҳоб деди: Сўнг мен Салама ибн ал-Акваънинг бир ўғлидан сўрадим, у менга отасидан худди шунга ўхшашни ҳадис айтди, фақат у — мен: «Баъзи одамлар унга (жаноза) намозини ўқишдан чўчишяпти», деганимда — Расулуллоҳ ﷺ: «Улар ёлғон айтдилар. У тиришқоқ мужоҳид бўлиб вафот этди, унга ажри икки марта (қўш)дир», деганларини (айтди) ва икки бармоқлари билан ишора қилди.