(Baro ibn Ozib (roziyallohu anhumo) aytdi:) Men Paygʻambar ﷺni Xandaq kuni biz bilan (birga) tuproq tashib, shunday deb (tartib bilan aytib) turganlarini koʻrdim: «Allohga qasamki, agar Alloh (hidoyat qilmaganda), biz hidoyat topmas edik, na roʻza tutar, na namoz oʻqir edik. Bas, ustimizga sakina (xotirjamlik) nozil qilgin; (dushmanga) roʻbaroʻ kelsak, qadamlarni sobit qilgin. Mushriklar bizga (qarshi) tajovuz qildilar; ular (bizni) fitnaga (dindan burishga) istasalar, biz bosh tortdik».(Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Мен Пайғамбар ﷺни Хандақ куни биз билан (бирга) тупроқ ташиб, шундай деб (тартиб билан айтиб) турганларини кўрдим: «Аллоҳга қасамки, агар Аллоҳ (ҳидоят қилмаганда), биз ҳидоят топмас эдик, на рўза тутар, на намоз ўқир эдик. Бас, устимизга сакина (хотиржамлик) нозил қилгин; (душманга) рўбарў келсак, қадамларни собит қилгин. Мушриклар бизга (қарши) тажовуз қилдилар; улар (бизни) фитнага (диндан буришга) истасалар, биз бош тортдик».