Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bizni (jangga) joʻnatdilar, biz uch yuz suvoriy edik, amirimiz Abu Ubayda ibnul-Jarroh edi; biz Quraysh karvonini poylab turardik. Sohilda yarim oy turdik, bizga shunday qattiq ochlik yetdiki, hatto (daraxt) bargini yedik; shuning uchun (bu qoʻshin) ‹Barg qoʻshini› deb nomlandi. Dengiz biz uchun anbar deb ataladigan jonivorni qirgʻoqqa chiqardi. Biz undan yarim oy yedik va uning yogʻidan badanimizga surtdik, hatto tanamiz quvvatga toʻldi. Abu Ubayda uning qovurgʻalaridan birini olib tikladi, soʻng qoʻshindagi eng baland boʻyli kishiga va eng baland tuyaga qarab, uni (tuyaga) mindirdi — (tuya) uning ostidan oʻtdi. Uning koʻz chuqurchasiga bir necha kishi oʻtirdi. Biz uning koʻzining chuqurchasidan ancha-muncha kosa yogʻ chiqarib oldik. Biz bilan bir xalta xurmo bor edi. Abu Ubayda har birimizga avval bir siqimdan berardi, soʻng (u kamayib) bittadan xurmo bera boshladi. U tugaganda esa, uning yoʻqligini sezdik (qiynaldik)».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ бизни (жангга) жўнатдилар, биз уч юз суворий эдик, амиримиз Абу Убайда ибнул-Жарроҳ эди; биз Қурайш карвонини пойлаб турардик. Соҳилда ярим ой турдик, бизга шундай қаттиқ очлик етдики, ҳатто (дарахт) баргини едик; шунинг учун (бу қўшин) ‹Барг қўшини› деб номланди. Денгиз биз учун анбар деб аталадиган жониворни қирғоққа чиқарди. Биз ундан ярим ой едик ва унинг ёғидан баданимизга суртдик, ҳатто танамиз қувватга тўлди. Абу Убайда унинг қовурғаларидан бирини олиб тиклади, сўнг қўшиндаги энг баланд бўйли кишига ва энг баланд туяга қараб, уни (туяга) миндирди — (туя) унинг остидан ўтди. Унинг кўз чуқурчасига бир неча киши ўтирди. Биз унинг кўзининг чуқурчасидан анча-мунча коса ёғ чиқариб олдик. Биз билан бир халта хурмо бор эди. Абу Убайда ҳар биримизга аввал бир сиқимдан берарди, сўнг (у камайиб) биттадан хурмо бера бошлади. У тугаганда эса, унинг йўқлигини сездик (қийналдик)».