وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي نُعَيْمٍ، وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَهُ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَرِيَّةً ثَلاَثَمِائَةٍ وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ فَفَنِيَ زَادُهُمْ فَجَمَعَ أَبُو عُبَيْدَةَ زَادَهُمْ فِي مِزْوَدٍ فَكَانَ يُقَوِّتُنَا حَتَّى كَانَ يُصِيبُنَا كُلَّ يَوْمٍ تَمْرَةٌ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ uch yuz kishilik bir guruhni (jangga) joʻnatdilar va ularga Abu Ubayda ibn al-Jarrohni amir qilib tayinladilar. Soʻng ularning ozuqasi tugadi. Shunda Abu Ubayda ularning ozuqasini bir qopga (toʻplab) yigʻdi va bizni shu bilan boqib turdi, hatto har birimizga kuniga bittadan xurmo tegadigan boʻlib qoldi».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ уч юз кишилик бир гуруҳни (жангга) жўнатдилар ва уларга Абу Убайда ибн ал-Жарроҳни амир қилиб тайинладилар. Сўнг уларнинг озуқаси тугади. Шунда Абу Убайда уларнинг озуқасини бир қопга (тўплаб) йиғди ва бизни шу билан боқиб турди, ҳатто ҳар биримизга кунига биттадан хурмо тегадиган бўлиб қолди».