وَحَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، قَالَ سَأَلْتُ جَابِرًا عَنِ الضَّبِّ، فَقَالَ لاَ تَطْعَمُوهُ . وَقَذِرَهُ وَقَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يُحَرِّمْهُ . إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَنْفَعُ بِهِ غَيْرَ وَاحِدٍ فَإِنَّمَا طَعَامُ عَامَّةِ الرِّعَاءِ مِنْهُ وَلَوْ كَانَ عِنْدِي طَعِمْتُهُ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Jobirdan kaltakesak haqida soʻradim. U: «Uni yemanglar», — dedi va undan jirkandi. (Yana) u dedi: Umar ibn Xattob shunday dedi: «Nabiy ﷺ uni harom qilmaganlar. Aziz va jalil Alloh u bilan koʻp kishilarga manfaat beradi. U choʻponlarning koʻpchiligining taomidir-ku. Agar mening oldimda boʻlganida, men ham uni yegan boʻlardim».