حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ دَاوُدَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، أَنَّ خَالَهُ أَبَا بُرْدَةَ بْنَ نِيَارٍ، ذَبَحَ قَبْلَ أَنْ يَذْبَحَ النَّبِيُّ، صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا يَوْمٌ اللَّحْمُ فِيهِ مَكْرُوهٌ وَإِنِّي عَجَّلْتُ نَسِيكَتِي لأُطْعِمَ أَهْلِي وَجِيرَانِي وَأَهْلَ دَارِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَعِدْ نُسُكًا " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عِنْدِي عَنَاقَ لَبَنٍ هِيَ خَيْرٌ مِنْ شَاتَىْ لَحْمٍ . فَقَالَ " هِيَ خَيْرُ نَسِيكَتَيْكَ وَلاَ تَجْزِي جَذَعَةٌ عَنْ أَحَدٍ بَعْدَكَ " .
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: uning togʻasi Abu Burda ibn Niyor Nabiy ﷺ soʻyishlaridan oldin (qurbonligini) soʻydi. Shunda u: «Yo Rasululloh! Bu shunday kunki, unda goʻsht (xohlash holda yeyilmasligi) makruhdir, men oʻz nasibamni ahlimga, qoʻshnilarimga va uy aʼlimga yedirish uchun ildam qildim», — dedi. Rasululloh ﷺ: «Qurbonligingni qaytadan qil», — dedilar. U: «Yo Rasululloh! Mening huzurimda sutdan (ajralmagan) bir yosh echki bor, u ikkita goʻsht qoʻyidan yaxshiroqdir», — dedi. U zot: «U ikki qurbonligingning yaxshiroqidir, lekin sendan keyin hech kimga (echkidan) bir yoshga toʻlmagani (juzʼ) kifoya qilmaydi», — dedilar.