Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Togʻam Abu Burda namozdan oldin qurbonlik soʻydi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Bu (faqat) goʻsht qoʻyidir», — dedilar. U: «Yo Rasululloh! Mening huzurimda echkidan bir yoshga toʻlmagan (juzʼ) bor», — dedi. U zot: «Uni qurbonlik qil, ammo u sendan boshqaga durust boʻlmaydi», — dedilar. Soʻng: «Kimki namozdan oldin soʻysa, u faqat oʻzi uchun soʻygan boʻladi. Kimki namozdan keyin soʻysa, uning qurbonligi toʻla boʻlibdi va u musulmonlarning sunnatiga muvofiq qilibdi», — dedilar.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Тоғам Абу Бурда намоздан олдин қурбонлик сўйди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бу (фақат) гўшт қўйидир», — дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ! Менинг ҳузуримда эчкидан бир ёшга тўлмаган (жузъ) бор», — деди. У зот: «Уни қурбонлик қил, аммо у сендан бошқага дуруст бўлмайди», — дедилар. Сўнг: «Кимки намоздан олдин сўйса, у фақат ўзи учун сўйган бўлади. Кимки намоздан кейин сўйса, унинг қурбонлиги тўла бўлибди ва у мусулмонларнинг суннатига мувофиқ қилибди», — дедилар.