حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ ضَحَّى خَالٌ لِي يُقَالُ لَهُ أَبُو بُرْدَةَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " شَاتُكَ شَاةُ لَحْمٍ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عِنْدِي دَاجِنًا جَذَعَةً مِنَ الْمَعْزِ فَقَالَ " اذْبَحْهَا وَلاَ تَصْلُحُ لِغَيْرِكَ " .
Misadrad bizga aytdiki, Xolid bizga aytdi, u Mutarrifdan, u Omirdan, u Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi. U dedi: Mening Abu Burda deb ataluvchi togʻam namozdan oldin qurbonlik qildi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Sening qoʻying goʻsht uchun (soʻyilgan) qoʻydir», dedilar. U: Ey Rasululloh, albatta mening huzurimda echkidan boʻlgan, uyda boqilgan bir yoshga toʻlmagan (uloq) bor, dedi. U zot: «Uni soʻy, lekin u sendan boshqaga yaramaydi», dedilar.Мисадрад бизга айтдики, Холид бизга айтди, у Мутаррифдан, у Омирдан, у Барў ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилди. У деди: Менинг Абу Бурда деб аталувчи тоғам намоздан олдин қурбонлик қилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Сенинг қўйинг гўшт учун (сўйилган) қўйдир», дедилар. У: Эй Расулуллоҳ, албатта менинг ҳузуримда эчкидан бўлган, уйда боқилган бир ёшга тўлмаган (улоқ) бор, деди. У зот: «Уни сўй, лекин у сендан бошқага ярамайди», дедилар.