Misadrad bizga aytdiki, Abul-Ahvas bizga aytdi, Mansur bizga aytdi, u Shaʼbiydan, u Baroʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi. U dedi: Rasululloh ﷺ bizga Qurbon kuni namozdan keyin xutba qildilar va: «Kim bizning namozimizdek namoz oʻqib, bizning qurbonligimizdek qurbonlik qilsa, bas, u qurbonlikni (toʻgʻri) bajaribdi. Kim namozdan oldin qurbonlik qilsa, bas, u (shunchaki) goʻsht uchun (soʻyilgan) qoʻydir», dedilar. Shunda Abu Burda ibn Niyor turib: Ey Rasululloh, Allohga qasamki, men namozga chiqishimdan oldin qurbonlik qildim va bugun yeb-ichish kuni ekanini bilib, shoshildim-da, oʻzim ham yedim, oilamga va qoʻshnilarimga ham yedirdim, dedi. Rasululloh ﷺ: «U goʻsht uchun (soʻyilgan) qoʻydir», dedilar. U: Albatta mening huzurimda bir yoshga toʻlmagan echki (uloq) bor, u goʻsht uchun (soʻyilgan) ikki qoʻydan yaxshiroqdir; u mendan (qurbonlik oʻrniga) kifoya qiladimi? — dedi. U zot: «Ha, lekin sendan keyin hech kimdan kifoya qilmaydi», dedilar.Мисадрад бизга айтдики, Абул-Аҳвас бизга айтди, Мансур бизга айтди, у Шаъбийдан, у Барў (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилди. У деди: Расулуллоҳ ﷺ бизга Қурбон куни намоздан кейин хутба қилдилар ва: «Ким бизнинг намозимиздек намоз ўқиб, бизнинг қурбонлигимиздек қурбонлик қилса, бас, у қурбонликни (тўғри) бажарибди. Ким намоздан олдин қурбонлик қилса, бас, у (шунчаки) гўшт учун (сўйилган) қўйдир», дедилар. Шунда Абу Бурда ибн Ниёр туриб: Эй Расулуллоҳ, Аллоҳга қасамки, мен намозга чиқишимдан олдин қурбонлик қилдим ва бугун еб-ичиш куни эканини билиб, шошилдим-да, ўзим ҳам едим, оиламга ва қўшниларимга ҳам едирдим, деди. Расулуллоҳ ﷺ: «У гўшт учун (сўйилган) қўйдир», дедилар. У: Албатта менинг ҳузуримда бир ёшга тўлмаган эчки (улоқ) бор, у гўшт учун (сўйилган) икки қўйдан яхшироқдир; у мендан (қурбонлик ўрнига) кифоя қиладими? — деди. У зот: «Ҳа, лекин сендан кейин ҳеч кимдан кифоя қилмайди», дедилар.