Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nahr kuni Rasululloh ﷺ iyd namozidan keyin xutba qilib: «Kim biz kabi namoz oʻqisa va biz kabi qurbonlik soʻysa, u bizning (nusuk) — qurbonlik soʻyish — sunnatimizga koʻra amal qildi; kim qurbonligini namozdan oldin soʻydi, u — (oddiy) qoʻy goʻshti, xolos (qurbonlik emas)», — dedilar. Abu Burda ibn Niyor turib: «Yo Rasululloh, Allohga qasamki, men qurbonligimni (iyd) namozini oʻqishdan oldin soʻydim va bugunni yeb-ichadigan (spirtli ichimlik emas) kun deb oʻyladim, shuning uchun (soʻyishda) shoshildim va (oʻzim) yedim hamda oilam va qoʻshnilarimga ham yedirdim», — dedi. Rasululloh ﷺ: «U — (oddiy) qoʻy goʻshti, xolos (qurbonlik emas)», — dedilar. Soʻng Abu Burda: «Mening bir yosh urgʻochi echkim bor va shubhasiz, u ikki qoʻydan yaxshiroq. U menga qurbonlik sifatida kifoya qiladimi?» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Ha. Lekin sendan keyin hech kimga (qurbonlik sifatida) kifoya qilmaydi», — dedilar.Барў ибн Озиб (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Наҳр куни Расулуллоҳ ﷺ ийд намозидан кейин хутба қилиб: «Ким биз каби намоз ўқиса ва биз каби қурбонлик сўйса, у бизнинг (нусук) — қурбонлик сўйиш — суннатимизга кўра амал қилди; ким қурбонлигини намоздан олдин сўйди, у — (оддий) қўй гўшти, холос (қурбонлик эмас)», — дедилар. Абу Бурда ибн Ниёр туриб: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳга қасамки, мен қурбонлигимни (ийд) намозини ўқишдан олдин сўйдим ва бугунни еб-ичадиган (спиртли ичимлик эмас) кун деб ўйладим, шунинг учун (сўйишда) шошилдим ва (ўзим) едим ҳамда оилам ва қўшниларимга ҳам едирдим», — деди. Расулуллоҳ ﷺ: «У — (оддий) қўй гўшти, холос (қурбонлик эмас)», — дедилар. Сўнг Абу Бурда: «Менинг бир ёш урғочи эчким бор ва шубҳасиз, у икки қўйдан яхшироқ. У менга қурбонлик сифатида кифоя қиладими?» — деди. Пайғамбар ﷺ: «Ҳа. Лекин сендан кейин ҳеч кимга (қурбонлик сифатида) кифоя қилмайди», — дедилар.