Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: uning togʻasi Abu Burda ibn Niyor Nabiy ﷺ soʻyishlaridan oldin (qurbonligini) soʻydi. Shunda u: «Yo Rasululloh! Bu shunday kunki, unda goʻsht (xohlash holda yeyilmasligi) makruhdir, men oʻz nasibamni ahlimga, qoʻshnilarimga va uy aʼlimga yedirish uchun ildam qildim», — dedi. Rasululloh ﷺ: «Qurbonligingni qaytadan qil», — dedilar. U: «Yo Rasululloh! Mening huzurimda sutdan (ajralmagan) bir yosh echki bor, u ikkita goʻsht qoʻyidan yaxshiroqdir», — dedi. U zot: «U ikki qurbonligingning yaxshiroqidir, lekin sendan keyin hech kimga (echkidan) bir yoshga toʻlmagani (juzʼ) kifoya qilmaydi», — dedilar.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: унинг тоғаси Абу Бурда ибн Ниёр Набий ﷺ сўйишларидан олдин (қурбонлигини) сўйди. Шунда у: «Ё Расулуллоҳ! Бу шундай кунки, унда гўшт (хоҳлаш ҳолда ейилмаслиги) макруҳдир, мен ўз насибамни аҳлимга, қўшниларимга ва уй аълимга едириш учун илдам қилдим», — деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Қурбонлигингни қайтадан қил», — дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ! Менинг ҳузуримда сутдан (ажралмаган) бир ёш эчки бор, у иккита гўшт қўйидан яхшироқдир», — деди. У зот: «У икки қурбонлигингнинг яхшироқидир, лекин сендан кейин ҳеч кимга (эчкидан) бир ёшга тўлмагани (жузъ) кифоя қилмайди», — дедилар.