وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ، عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ أَسْقِي أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ وَأَبَا طَلْحَةَ وَأُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ شَرَابًا مِنْ فَضِيخٍ وَتَمْرٍ فَأَتَاهُمْ آتٍ فَقَالَ إِنَّ الْخَمْرَ قَدْ حُرِّمَتْ . فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أَنَسُ قُمْ إِلَى هَذِهِ الْجَرَّةِ فَاكْسِرْهَا . فَقُمْتُ إِلَى مِهْرَاسٍ لَنَا فَضَرَبْتُهَا بِأَسْفَلِهِ حَتَّى تَكَسَّرَتْ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Abu Ubayda ibn al-Jarroh, Abu Talha va Ubay ibn Kaʼbga fazix va xurmodan (tayyorlangan) ichkilik quyib (soqiylik qilib) turgan edim. Shu vaqt bir keluvchi ularning oldiga kelib: ‹Xamr harom qilindi!› dedi. Abu Talha: ‹Ey Anas, mana shu xumga borib, uni sindir!› dedi. Men oʻzimizning bir tosh (oʻgʻir) oldiga borib, uning tagi bilan urib, uni sindirib tashladim».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Абу Убайда ибн ал-Жарроҳ, Абу Талҳа ва Убай ибн Каъбга фазих ва хурмодан (тайёрланган) ичкилик қуйиб (соқийлик қилиб) турган эдим. Шу вақт бир келувчи уларнинг олдига келиб: ‹Хамр ҳаром қилинди!› деди. Абу Талҳа: ‹Эй Анас, мана шу хумга бориб, уни синдир!› деди. Мен ўзимизнинг бир тош (ўғир) олдига бориб, унинг таги билан уриб, уни синдириб ташладим».