حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ لَيْلَةٍ فَإِذَا هُوَ بِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ فَقَالَ " مَا أَخْرَجَكُمَا مِنْ بُيُوتِكُمَا هَذِهِ السَّاعَةَ " . قَالاَ الْجُوعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " وَأَنَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَخْرَجَنِي الَّذِي أَخْرَجَكُمَا قُومُوا " . فَقَامُوا مَعَهُ فَأَتَى رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ فَإِذَا هُوَ لَيْسَ فِي بَيْتِهِ فَلَمَّا رَأَتْهُ الْمَرْأَةُ قَالَتْ مَرْحَبًا وَأَهْلاً . فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيْنَ فُلاَنٌ " . قَالَتْ ذَهَبَ يَسْتَعْذِبُ لَنَا مِنَ الْمَاءِ . إِذْ جَاءَ الأَنْصَارِيُّ فَنَظَرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَصَاحِبَيْهِ ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ مَا أَحَدٌ الْيَوْمَ أَكْرَمَ أَضْيَافًا مِنِّي - قَالَ - فَانْطَلَقَ فَجَاءَهُمْ بِعِذْقٍ فِيهِ بُسْرٌ وَتَمْرٌ وَرُطَبٌ فَقَالَ كُلُوا مِنْ هَذِهِ . وَأَخَذَ الْمُدْيَةَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِيَّاكَ وَالْحَلُوبَ " . فَذَبَحَ لَهُمْ فَأَكَلُوا مِنَ الشَّاةِ وَمِنْ ذَلِكَ الْعِذْقِ وَشَرِبُوا فَلَمَّا أَنْ شَبِعُوا وَرَوُوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتُسْأَلُنَّ عَنْ هَذَا النَّعِيمِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُيُوتِكُمُ الْجُوعُ ثُمَّ لَمْ تَرْجِعُوا حَتَّى أَصَابَكُمْ هَذَا النَّعِيمُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir kuni yoki bir kechasi (uydan) chiqdilar. Birdan Abu Bakr va Umarga duch keldilar va: «Sizlarni bu vaqtda uylaringizdan nima chiqardi?» dedilar. Ular: «Ochlik, yo Rasululloh», dedilar. U zot: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, sizlarni chiqargan narsa meni ham chiqardi. Turinglar», dedilar. Ular u zot bilan birga turdilar. U zot ansorlardan bir kishinikiga keldilar. Qarasalar, u kishi uyida yoʻq edi. Uning ayoli u zotni koʻrgach: «Marhamat, xush kelibsizlar», dedi. Rasululloh ﷺ unga: «Falonchi qani?» dedilar. U: «Bizga toza suv keltirgani ketgan edi», dedi. Shu payt ansoriy keldi va Rasululloh ﷺ ni hamda u zotning ikki hamrohlarini koʻrib: «Alhamdulilloh, bugun mendan koʻra hurmatliroq mehmonlarga ega boʻlgan hech kim yoʻq», dedi. (Roviy) dedi: U ketib, ularga ichida gʻoʻra xurmo, quruq xurmo va yangi xurmo boʻlgan bir shingil (xurmo) keltirdi va: «Mana shundan yenglar», dedi. Soʻng pichoqni qoʻliga oldi. Rasululloh ﷺ unga: «Sutlik (sogʻin)idan saqlan (uni soʻyma)», dedilar. U ularga (boshqa) qoʻyni soʻydi. Ular qoʻy goʻshtidan va oʻsha shingil (xurmo)dan yedilar hamda ichdilar. Ular toʻyib, qonib boʻlganlarida, Rasululloh ﷺ Abu Bakr va Umarga: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, qiyomat kuni mana shu neʼmatdan albatta soʻralasizlar. Sizlarni uylaringizdan ochlik chiqardi, soʻng mana shu neʼmatga erishmaguningizcha qaytmadingizlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир куни ёки бир кечаси (уйдан) чиқдилар. Бирдан Абу Бакр ва Умарга дуч келдилар ва: «Сизларни бу вақтда уйларингиздан нима чиқарди?» дедилар. Улар: «Очлик, ё Расулуллоҳ», дедилар. У зот: «Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, сизларни чиқарган нарса мени ҳам чиқарди. Туринглар», дедилар. Улар у зот билан бирга турдилар. У зот ансорлардан бир кишиникига келдилар. Қарасалар, у киши уйида йўқ эди. Унинг аёли у зотни кўргач: «Марҳамат, хуш келибсизлар», деди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Фалончи қани?» дедилар. У: «Бизга тоза сув келтиргани кетган эди», деди. Шу пайт ансорий келди ва Расулуллоҳ ﷺ ни ҳамда у зотнинг икки ҳамроҳларини кўриб: «Алҳамдулиллоҳ, бугун мендан кўра ҳурматлироқ меҳмонларга эга бўлган ҳеч ким йўқ», деди. (Ровий) деди: У кетиб, уларга ичида ғўра хурмо, қуруқ хурмо ва янги хурмо бўлган бир шингил (хурмо) келтирди ва: «Мана шундан енглар», деди. Сўнг пичоқни қўлига олди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Сутлик (соғин)идан сақлан (уни сўйма)», дедилар. У уларга (бошқа) қўйни сўйди. Улар қўй гўштидан ва ўша шингил (хурмо)дан едилар ҳамда ичдилар. Улар тўйиб, қониб бўлганларида, Расулуллоҳ ﷺ Абу Бакр ва Умарга: «Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, қиёмат куни мана шу неъматдан албатта сўраласизлар. Сизларни уйларингиздан очлик чиқарди, сўнг мана шу неъматга эришмагунингизча қайтмадингизлар», дедилар.