Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Men uyimda oʻtirgan edim, oldimdan Rasululloh ﷺ oʻtib qoldilar va menga ishora qildilar. Men u zotning oldilariga turib bordim. U zot qoʻlimdan tutdilar, biz birga ketdik va nihoyat u zot ayollaridan birining hujrasiga keldilar. U zot (ichkariga) kirdilar, soʻng menga ruxsat berdilar, men ham pardadan (ichkariga, ayolning oldiga) kirdim. Soʻng u zot: ‹Tushlik (ovqat) bormi?› dedilar. Ular: ‹Ha›, dedilar. Shunda uchta yumaloq non keltirilib, bir poslada (xurmo barglaridan toʻqilgan idishda) qoʻyildi. Rasululloh ﷺ bir nonni olib oldilariga qoʻydilar, yana bir nonni olib mening oldimga qoʻydilar, soʻng uchinchisini olib, uni ikkiga boʻlib, yarmini oldilariga, yarmini mening oldimga qoʻydilar. Soʻng: ‹Qatiq (nonga qoʻshib yeyiladigan narsa) bormi?› dedilar. Ular: ‹Yoʻq, faqat ozgina sirkadan boshqa›, dedilar. U zot: ‹Uni keltiringlar, u qanday yaxshi qatiqdir!› dedilar».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Мен уйимда ўтирган эдим, олдимдан Расулуллоҳ ﷺ ўтиб қолдилар ва менга ишора қилдилар. Мен у зотнинг олдиларига туриб бордим. У зот қўлимдан тутдилар, биз бирга кетдик ва ниҳоят у зот аёлларидан бирининг ҳужрасига келдилар. У зот (ичкарига) кирдилар, сўнг менга рухсат бердилар, мен ҳам пардадан (ичкарига, аёлнинг олдига) кирдим. Сўнг у зот: ‹Тушлик (овқат) борми?› дедилар. Улар: ‹Ҳа›, дедилар. Шунда учта юмалоқ нон келтирилиб, бир послада (хурмо баргларидан тўқилган идишда) қўйилди. Расулуллоҳ ﷺ бир нонни олиб олдиларига қўйдилар, яна бир нонни олиб менинг олдимга қўйдилар, сўнг учинчисини олиб, уни иккига бўлиб, ярмини олдиларига, ярмини менинг олдимга қўйдилар. Сўнг: ‹Қатиқ (нонга қўшиб ейиладиган нарса) борми?› дедилар. Улар: ‹Йўқ, фақат озгина сиркадан бошқа›, дедилар. У зот: ‹Уни келтиринглар, у қандай яхши қатиқдир!› дедилар».