Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: kufaliklar Saʼd (ibn Abu Vaqqos) ustidan Umar ibn al-Xattobga shikoyat qilib, uning namozini eslatdilar (ayb topdilar). Shunda Umar unga (odam) yuborib chaqirtirdi, u (Saʼd) Umarning oldiga keldi. Umar unga namoz ishida nimani ayb qilganlarini aytdi. (Saʼd): «Men ularga Rasululloh ﷺ ning namozidek namoz oʻqitaman, undan hech narsani kamaytirmayman. Men ularga dastlabki ikki (rakaat)ni choʻzaman, oxirgi ikkisida qisqartiraman», dedi. (Umar): «Sen haqingdagi gumon (yaxshi fikr) ham shu edi, ey Abu Isʼhoq», dedi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: куфаликлар Саъд (ибн Абу Ваққос) устидан Умар ибн ал-Хаттобга шикоят қилиб, унинг намозини эслатдилар (айб топдилар). Шунда Умар унга (одам) юбориб чақиртирди, у (Саъд) Умарнинг олдига келди. Умар унга намоз ишида нимани айб қилганларини айтди. (Саъд): «Мен уларга Расулуллоҳ ﷺ нинг намозидек намоз ўқитаман, ундан ҳеч нарсани камайтирмайман. Мен уларга дастлабки икки (ракаат)ни чўзаман, охирги иккисида қисқартираман», деди. (Умар): «Сен ҳақингдаги гумон (яхши фикр) ҳам шу эди, эй Абу Исъҳоқ», деди.