Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ odamlarning eng goʻzali edilar, odamlarning eng saxiysi edilar va odamlarning eng botiri edilar. Bir kechasi Madina ahli choʻchib ketdi va baʼzi odamlar ovoz kelgan tomonga yoʻl oldilar. Shunda Rasululloh ﷺ ovoz tomonga ulardan oldin borib qaytayotgan holda ularni qarshi oldilar. U zot Abu Talhaning egarsiz otida, boʻyinlariga qilich osgan holda edilar va: «Qoʻrqmanglar, qoʻrqmanglar», deyar edilar. (Anas) dedi: U zot: «Biz uni (bu otni) dengizdek (chopqir) topdik, yoki u haqiqatan dengizdek (chopqir)», dedilar. (Anas) dedi: U sekin yuradigan ot edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ одамларнинг энг гўзали эдилар, одамларнинг энг сахийси эдилар ва одамларнинг энг ботири эдилар. Бир кечаси Мадина аҳли чўчиб кетди ва баъзи одамлар овоз келган томонга йўл олдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ овоз томонга улардан олдин бориб қайтаётган ҳолда уларни қарши олдилар. У зот Абу Талҳанинг эгарсиз отида, бўйинларига қилич осган ҳолда эдилар ва: «Қўрқманглар, қўрқманглар», деяр эдилар. (Анас) деди: У зот: «Биз уни (бу отни) денгиздек (чопқир) топдик, ёки у ҳақиқатан денгиздек (чопқир)», дедилар. (Анас) деди: У секин юрадиган от эди.