وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ رَجُلاً حَيِيًّا - قَالَ - فَكَانَ لاَ يُرَى مُتَجَرِّدًا - قَالَ - فَقَالَ بَنُو إِسْرَائِيلَ إِنَّهُ آدَرُ - قَالَ - فَاغْتَسَلَ عِنْدَ مُوَيْهٍ فَوَضَعَ ثَوْبَهُ عَلَى حَجَرٍ فَانْطَلَقَ الْحَجَرُ يَسْعَى وَاتَّبَعَهُ بِعَصَاهُ يَضْرِبُهُ ثَوْبِي حَجَرُ ثَوْبِي حَجَرُ . حَتَّى وَقَفَ عَلَى مَلإٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَنَزَلَتْ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَكُونُوا كَالَّذِينَ آذَوْا مُوسَى فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكَانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهًا}
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muso alayhissalom hayoli (uyatchan) kishi edi. U yalangʻoch holda koʻrinmas edi. Shunda Bani Isroil: «U moyak yorigʻi (kasaliga uchragan) ekan», — deyishdi. Soʻng (Muso) bir kichik suv yonida choʻmildi va kiyimini bir toshning ustiga qoʻydi. Tosh yugurib ketdi, (Muso) hassasi bilan uni urib, ortidan: «Kiyimim, ey tosh! Kiyimim, ey tosh!» — deb (quvib) bordi. Nihoyat (tosh) Bani Isroilning bir guruhi oldida toʻxtadi va {Ey iymon keltirganlar! Musoga ozor bergan kimsalar kabi boʻlmangiz! Bas, Alloh uni ular aytgan (boʻhton)dan poklab qoʻydi. U Alloh huzurida obroʻli edi} (degan oyat) nozil boʻldi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мусо алайҳиссалом ҳаёли (уятчан) киши эди. У яланғоч ҳолда кўринмас эди. Шунда Бани Исроил: «У мояк ёриғи (касалига учраган) экан», — дейишди. Сўнг (Мусо) бир кичик сув ёнида чўмилди ва кийимини бир тошнинг устига қўйди. Тош югуриб кетди, (Мусо) ҳассаси билан уни уриб, ортидан: «Кийимим, эй тош! Кийимим, эй тош!» — деб (қувиб) борди. Ниҳоят (тош) Бани Исроилнинг бир гуруҳи олдида тўхтади ва {Эй иймон келтирганлар! Мусога озор берган кимсалар каби бўлмангиз! Бас, Аллоҳ уни улар айтган (бўҳтон)дан поклаб қўйди. У Аллоҳ ҳузурида обрўли эди} (деган оят) нозил бўлди.