Jarir ibn Abdulloh al-Bajaliy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Ey Jarir! Sen meni Zul-Xalasadan halos qilib bermaysanmi?» — dedilar. (Zul-Xalasa) Xasʼam (qabilasi)ning uyi (butxonasi) boʻlib, unga al-Kaʼbatul-Yamoniya (Yaman Kaʼbasi) deyilar edi. (Jarir) aytdi: Bas, men bir yuz ellik otliq bilan yoʻlga chiqdim, ammo men ot ustida barqaror tura olmas edim. Buni men Rasululloh ﷺ ga aytdim. Shunda u zot qoʻllarini koʻksimga urib: «Ey Alloh, uni barqaror qil va uni (toʻgʻri yoʻlga) boshlovchi, hidoyat topgan (kishi) qilgin», — dedilar. (Jarir) aytdi: Soʻng (u qoʻshin) yoʻlga chiqib, uni (butxonani) olov bilan kuydirdi. Keyin Jarir Rasululloh ﷺ ga bu xushxabarni yetkazish uchun bizdan Abu Arto kunyali bir kishini yubordi. U Rasululloh ﷺ ning oldilariga kelib, u zotga: «Men sizning oldingizga uni (Zul-Xalasani) qoʻtir tuyadek (qoldirmaguncha) kelmadim», — dedi. Shunda Rasululloh ﷺ Ahmasning otlari va kishilariga besh marta baraka tiladilar.Жарир ибн Абдуллоҳ ал-Бажалий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Эй Жарир! Сен мени Зул-Халасадан ҳалос қилиб бермайсанми?» — дедилар. (Зул-Халаса) Хасъам (қабиласи)нинг уйи (бутхонаси) бўлиб, унга ал-Каъбатул-Ямония (Яман Каъбаси) дейилар эди. (Жарир) айтди: Бас, мен бир юз эллик отлиқ билан йўлга чиқдим, аммо мен от устида барқарор тура олмас эдим. Буни мен Расулуллоҳ ﷺ га айтдим. Шунда у зот қўлларини кўксимга уриб: «Эй Аллоҳ, уни барқарор қил ва уни (тўғри йўлга) бошловчи, ҳидоят топган (киши) қилгин», — дедилар. (Жарир) айтди: Сўнг (у қўшин) йўлга чиқиб, уни (бутхонани) олов билан куйдирди. Кейин Жарир Расулуллоҳ ﷺ га бу хушхабарни етказиш учун биздан Абу Арто куняли бир кишини юборди. У Расулуллоҳ ﷺ нинг олдиларига келиб, у зотга: «Мен сизнинг олдингизга уни (Зул-Халасани) қўтир туядек (қолдирмагунча) келмадим», — деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ Аҳмаснинг отлари ва кишиларига беш марта барака тиладилар.