حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ أَمَرَ رَجُلاً كَانَ يَتَصَدَّقُ بِالنَّبْلِ فِي الْمَسْجِدِ أَنْ لاَ يَمُرَّ بِهَا إِلاَّ وَهُوَ آخِذٌ بِنُصُولِهَا . وَقَالَ ابْنُ رُمْحٍ كَانَ يَصَّدَّقُ بِالنَّبْلِ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan, u Rasululloh ﷺ dan rivoyat qilinadiki, u zot masjidda oʻqlar (nabl) ulashib turgan bir kishiga, ularning paykonlaridan ushlamasdan ular bilan oʻtmaslikni buyurdilar. Ibn Rumh esa: «Oʻqlar ulashib turgan edi», dedi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан, у Расулуллоҳ ﷺ дан ривоят қилинадики, у зот масжидда ўқлар (набл) улашиб турган бир кишига, уларнинг пайконларидан ушламасдан улар билан ўтмасликни буюрдилар. Ибн Румҳ эса: «Ўқлар улашиб турган эди», деди.