وَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَرْعَرَةَ السَّامِيُّ، حَدَّثَنَا حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلاَةِ فَقَالَ " اشْهَدْ مَعَنَا الصَّلاَةَ " . فَأَمَرَ بِلاَلاً فَأَذَّنَ بِغَلَسٍ فَصَلَّى الصُّبْحَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالظُّهْرِ حِينَ زَالَتِ الشَّمْسُ عَنْ بَطْنِ السَّمَاءِ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعَصْرِ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْمَغْرِبِ حِينَ وَجَبَتِ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ حِينَ وَقَعَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ الْغَدَ فَنَوَّرَ بِالصُّبْحِ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالظُّهْرِ فَأَبْرَدَ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعَصْرِ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ لَمْ تُخَالِطْهَا صُفْرَةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْمَغْرِبِ قَبْلَ أَنْ يَقَعَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ عِنْدَ ذَهَابِ ثُلُثِ اللَّيْلِ أَوْ بَعْضِهِ - شَكَّ حَرَمِيٌّ - فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَ " أَيْنَ السَّائِلُ مَا بَيْنَ مَا رَأَيْتَ وَقْتٌ " .
Burayda ibn al-Husayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib, namoz vaqtlari haqida soʻradi. Shunda u zot: «Biz bilan birga namoz oʻqigin», dedilar. Soʻng Bilolga buyurdilar, u tong qorongʻisida azon aytdi va u zot tong yorishgan paytda bomdodni oʻqidilar. Soʻng quyosh osmon oʻrtasidan ogʻgan paytda unga peshinni (azon aytishni) buyurdilar. Soʻng quyosh hali baland boʻlgan paytda unga asrni buyurdilar. Soʻng quyosh botgan paytda unga shomni buyurdilar. Soʻng shafaq yoʻqolgan paytda unga xufton(ni aytishni) buyurdilar. Soʻng ertasi kuni unga buyurdilar, u bomdodni yorugʻlikda oʻqidi. Soʻng unga peshinni buyurdilar, uni salqinroqqa qoldirdi. Soʻng quyosh oq, tiniq, sargʻishlik aralashmagan paytda unga asrni buyurdilar. Soʻng shafaq yoʻqolishidan oldin unga shomni buyurdilar. Soʻng tunning uchdan biri yoki bir qismi oʻtgan paytda unga xuftonni buyurdilar — Haramiy bunda shubha qildi. Tong otganda u zot: «Soʻrovchi qani? (Namoz vaqtlari) sen koʻrgan ana shu (ikki chegara) orasidadir», dedilar.Бурайда ибн ал-Ҳусайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ нинг олдиларига келиб, намоз вақтлари ҳақида сўради. Шунда у зот: «Биз билан бирга намоз ўқигин», дедилар. Сўнг Билолга буюрдилар, у тонг қоронғисида азон айтди ва у зот тонг ёришган пайтда бомдодни ўқидилар. Сўнг қуёш осмон ўртасидан оғган пайтда унга пешинни (азон айтишни) буюрдилар. Сўнг қуёш ҳали баланд бўлган пайтда унга асрни буюрдилар. Сўнг қуёш ботган пайтда унга шомни буюрдилар. Сўнг шафақ йўқолган пайтда унга хуфтон(ни айтишни) буюрдилар. Сўнг эртаси куни унга буюрдилар, у бомдодни ёруғликда ўқиди. Сўнг унга пешинни буюрдилар, уни салқинроққа қолдирди. Сўнг қуёш оқ, тиниқ, сарғишлик аралашмаган пайтда унга асрни буюрдилар. Сўнг шафақ йўқолишидан олдин унга шомни буюрдилар. Сўнг туннинг учдан бири ёки бир қисми ўтган пайтда унга хуфтонни буюрдилар — Ҳарамий бунда шубҳа қилди. Тонг отганда у зот: «Сўровчи қани? (Намоз вақтлари) сен кўрган ана шу (икки чегара) орасидадир», дедилар.