وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شُغِلَ عَنْهَا لَيْلَةً فَأَخَّرَهَا حَتَّى رَقَدْنَا فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا ثُمَّ رَقَدْنَا ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ اللَّيْلَةَ يَنْتَظِرُ الصَّلاَةَ غَيْرُكُمْ " .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir tun u (xufton namozi)dan band boʻlib, uni biz masjidda uxlab qolgunimizcha kechiktirdilar. Soʻng biz uygʻondik, yana uxladik, yana uygʻondik. Soʻng Rasululloh ﷺ bizning oldimizga chiqib, keyin: «Bu tun yer ahlidan sizdan boshqa hech kim namozni kutib turmaydi», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир тун у (хуфтон намози)дан банд бўлиб, уни биз масжидда ухлаб қолгунимизча кечиктирдилар. Сўнг биз уйғондик, яна ухладик, яна уйғондик. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ бизнинг олдимизга чиқиб, кейин: «Бу тун ер аҳлидан сиздан бошқа ҳеч ким намозни кутиб турмайди», — дедилар.