Molik ibn al-Huvayris (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: biz Rasululloh ﷺ huzurlariga keldik, yoshlari bir-biriga yaqin yigitlar edik. U zotning huzurlarida yigirma kecha turdik. Rasululloh ﷺ rahmdil, mehribon zot edilar; biz oilamizni sogʻinib qoldik deb oʻyladilar-da, bizdan ortda qoldirgan oilamiz haqida soʻradilar. Biz u zotga xabar berdik. Shunda u zot: «Oilalaringizga qaytinglar, ular ichida turinglar, ularga (dinni) oʻrgatinglar va (yaxshilikka) buyuringlar. Namoz vaqti kirganda, sizlardan biri azon aytsin, soʻng sizlarga eng ulugʻingiz imomlik qilsin», dedilar.Молик ибн ал-Ҳувайрис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдик, ёшлари бир-бирига яқин йигитлар эдик. У зотнинг ҳузурларида йигирма кеча турдик. Расулуллоҳ ﷺ раҳмдил, меҳрибон зот эдилар; биз оиламизни соғиниб қолдик деб ўйладилар-да, биздан ортда қолдирган оиламиз ҳақида сўрадилар. Биз у зотга хабар бердик. Шунда у зот: «Оилаларингизга қайтинглар, улар ичида туринглар, уларга (динни) ўргатинглар ва (яхшиликка) буюринглар. Намоз вақти кирганда, сизлардан бири азон айтсин, сўнг сизларга энг улуғингиз имомлик қилсин», дедилар.