(Molik ibn al-Huvayris (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz Paygʻambar ﷺning oldilariga keldik — yoshlari bir-biriga yaqin yigitlar edik — va u zotning huzurlarida yigirma kecha turdik. (U zot) bizni oilamizni sogʻinib qoldik deb oʻyladilar va bizdan oilamizda kimni qoldirganimizni soʻradilar; biz u zotga xabar berdik. (U zot) mehribon, rahmli edilar. (U zot:) «Oilalaringizga qaytinglar va ularga (dinni) oʻrgatinglar hamda (yaxshilikka) buyuringlar; men namoz oʻqiganimni koʻrganingizdek namoz oʻqinglar. Namoz (vaqti) kelganda, biringiz sizlarga azon aytsin, soʻng kattangiz sizlarga imom boʻlsin» dedilar.(Молик ибн ал-Ҳувайрис (розияллоҳу анҳу) айтди:) Биз Пайғамбар ﷺнинг олдиларига келдик — ёшлари бир-бирига яқин йигитлар эдик — ва у зотнинг ҳузурларида йигирма кеча турдик. (У зот) бизни оиламизни соғиниб қолдик деб ўйладилар ва биздан оиламизда кимни қолдирганимизни сўрадилар; биз у зотга хабар бердик. (У зот) меҳрибон, раҳмли эдилар. (У зот:) «Оилаларингизга қайтинглар ва уларга (динни) ўргатинглар ҳамда (яхшиликка) буюринглар; мен намоз ўқиганимни кўрганингиздек намоз ўқинглар. Намоз (вақти) келганда, бирингиз сизларга азон айцин, сўнг каттангиз сизларга имом бўлсин» дедилар.