(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ: «Bir kishi yoʻlda ketayotgan edi, unga qattiq tashnalik (chanqoq) galaba qildi; u bir quduq topib, unga tushdi va (suv) ichdi, soʻng chiqdi. Mana, bir it tilini osiltirib (hansirab), chanqoqdan namli tuproqni yalar edi. (Oʻsha) kishi: ‹Bu itga ham menga yetgan chanqoq kabi (chanqoq) yetibdi› dedi va quduqqa tushib, mahsisini (suvga) toʻldirdi, soʻng uni ogʻzi bilan ushlab (chiqdi) va itni sugʻordi. Bas, Alloh undan (bu amalidan) minnatdor boʻlib, uni magʻfirat qildi» dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, bizga hayvonlar(ga yaxshilik qilishda) ham ajr bormi?» dedilar. (U zot:) «Har bir namli jigar (egasi)da — yaʼni har bir tirik jonzotga (yaxshilik qilishda) — ajr bordir» dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Расулуллоҳ ﷺ: «Бир киши йўлда кетаётган эди, унга қаттиқ ташналик (чанқоқ) галаба қилди; у бир қудуқ топиб, унга тушди ва (сув) ичди, сўнг чиқди. Мана, бир ит тилини осилтириб (ҳансираб), чанқоқдан намли тупроқни ялар эди. (Ўша) киши: ‹Бу итга ҳам менга етган чанқоқ каби (чанқоқ) етибди› деди ва қудуққа тушиб, маҳсисини (сувга) тўлдирди, сўнг уни оғзи билан ушлаб (чиқди) ва итни суғорди. Бас, Аллоҳ ундан (бу амалидан) миннатдор бўлиб, уни мағфират қилди» дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, бизга ҳайвонлар(га яхшилик қилишда) ҳам ажр борми?» дедилар. (У зот:) «Ҳар бир намли жигар (эгаси)да — яъни ҳар бир тирик жонзотга (яхшилик қилишда) — ажр бордир» дедилар.