Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ dan: «Sizlardan oldin oʻtganlar orasidan bir kishiga Alloh mol va farzand bergan edi. U farzandlariga: ‹Men sizlarga buyurgan narsani albatta qilasizlar, aks holda merosimni sizlardan boshqaga beraman. Men oʻlsam, meni yoqib yuboringlar›, — bilishimcha, shunday dedi — ‹soʻng meni maydalab, shamolda sochib yuboringlar. Chunki men Alloh huzurida biror yaxshilik (qiyom) qilmadim, Alloh esa meni azoblashga qodirdir›, dedi». U zot dedilar: «Shunda u ulardan ahd-paymon oldi, ular esa unga shuni qildilar. Robbimga qasamki! Alloh: ‹Seni shu qilgan ishingga nima undadi?› dedi. U: ‹Sendan qoʻrqqanim›, dedi. Shunda (Alloh) shu sababdan boshqa narsa bilan unga (jazo) bermay (kechirdi)».Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ дан: «Сизлардан олдин ўтганлар орасидан бир кишига Аллоҳ мол ва фарзанд берган эди. У фарзандларига: ‹Мен сизларга буюрган нарсани албатта қиласизлар, акс ҳолда меросимни сизлардан бошқага бераман. Мен ўлсам, мени ёқиб юборинглар›, — билишимча, шундай деди — ‹сўнг мени майдалаб, шамолда сочиб юборинглар. Чунки мен Аллоҳ ҳузурида бирор яхшилик (қиём) қилмадим, Аллоҳ эса мени азоблашга қодирдир›, деди». У зот дедилар: «Шунда у улардан аҳд-паймон олди, улар эса унга шуни қилдилар. Роббимга қасамки! Аллоҳ: ‹Сени шу қилган ишингга нима ундади?› деди. У: ‹Сендан қўрққаним›, деди. Шунда (Аллоҳ) шу сабабдан бошқа нарса билан унга (жазо) бермай (кечирди)».