حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَيْنَمَا أَنَا أَمْشِي، مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي حَرْثٍ وَهُوَ مُتَّكِئٌ عَلَى عَسِيبٍ إِذْ مَرَّ بِنَفَرٍ مِنَ الْيَهُودِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ سَلُوهُ عَنِ الرُّوحِ فَقَالُوا مَا رَابَكُمْ إِلَيْهِ لاَ يَسْتَقْبِلُكُمْ بِشَىْءٍ تَكْرَهُونَهُ . فَقَالُوا سَلُوهُ فَقَامَ إِلَيْهِ بَعْضُهُمْ فَسَأَلَهُ عَنِ الرُّوحِ - قَالَ - فَأَسْكَتَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ شَيْئًا فَعَلِمْتُ أَنَّهُ يُوحَى إِلَيْهِ - قَالَ - فَقُمْتُ مَكَانِي فَلَمَّا نَزَلَ الْوَحْىُ قَالَ { وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلاَّ قَلِيلاً}
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ bilan birga bir ekinzorda yurar edim, u zot xurmo shoxiga suyanib turgan edilar. Shu payt yahudiylardan bir guruh oʻtib qoldi. Ulardan baʼzilari baʼzilariga: «Undan ruh haqida soʻranglar», dedi. (Boshqalari): «Undan nima shubhangiz bor? Sizlarga yoqmaydigan biror narsa bilan javob qaytarib qolmasin», dedilar. (Yana baʼzilari): «Undan soʻranglar», dedilar. Shunda ulardan biri u zotning oldiga turib borib, ruh haqida soʻradi. (Abdulloh) dedi: Nabiy ﷺ jim turib qoldilar, unga hech narsa qaytarmadilar. Shunda men u zotga vahiy nozil qilinayotganini bildim. (Abdulloh) dedi: Men oʻz oʻrnimda turaverdim. Vahiy nozil boʻlgach, (u zot) dedilar: {Sendan ruh haqida soʻraydilar. Ayt: ‹Ruh Robbimning ishidandir va sizlarga ozgina ilmdan boshqa narsa berilgan emas›} (Isro 85).Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ билан бирга бир экинзорда юрар эдим, у зот хурмо шохига суяниб турган эдилар. Шу пайт яҳудийлардан бир гуруҳ ўтиб қолди. Улардан баъзилари баъзиларига: «Ундан руҳ ҳақида сўранглар», деди. (Бошқалари): «Ундан нима шубҳангиз бор? Сизларга ёқмайдиган бирор нарса билан жавоб қайтариб қолмасин», дедилар. (Яна баъзилари): «Ундан сўранглар», дедилар. Шунда улардан бири у зотнинг олдига туриб бориб, руҳ ҳақида сўради. (Абдуллоҳ) деди: Набий ﷺ жим туриб қолдилар, унга ҳеч нарса қайтармадилар. Шунда мен у зотга ваҳий нозил қилинаётганини билдим. (Абдуллоҳ) деди: Мен ўз ўрнимда туравердим. Ваҳий нозил бўлгач, (у зот) дедилар: {Сендан руҳ ҳақида сўрайдилар. Айт: ‹Руҳ Роббимнинг ишидандир ва сизларга озгина илмдан бошқа нарса берилган эмас›} (Исро 85).