حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَالْحَسَنُ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - وَأَلْفَاظُهُمْ مُتَقَارِبَةٌ وَالسِّيَاقُ لِعَبْدٍ - قَالَ حَدَّثَنِي وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ - حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا حَدِيثًا طَوِيلاً عَنِ الدَّجَّالِ فَكَانَ فِيمَا حَدَّثَنَا قَالَ " يَأْتِي وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْهِ أَنْ يَدْخُلَ نِقَابَ الْمَدِينَةِ فَيَنْتَهِي إِلَى بَعْضِ السِّبَاخِ الَّتِي تَلِي الْمَدِينَةَ فَيَخْرُجُ إِلَيْهِ يَوْمَئِذٍ رَجُلٌ هُوَ خَيْرُ النَّاسِ - أَوْ مِنْ خَيْرِ النَّاسِ - فَيَقُولُ لَهُ أَشْهَدُ أَنَّكَ الدَّجَّالُ الَّذِي حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدِيثَهُ فَيَقُولُ الدَّجَّالُ أَرَأَيْتُمْ إِنْ قَتَلْتُ هَذَا ثُمَّ أَحْيَيْتُهُ أَتَشُكُّونَ فِي الأَمْرِ فَيَقُولُونَ لاَ . قَالَ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يُحْيِيهِ فَيَقُولُ حِينَ يُحْيِيهِ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ فِيكَ قَطُّ أَشَدَّ بَصِيرَةً مِنِّي الآنَ - قَالَ - فَيُرِيدُ الدَّجَّالُ أَنْ يَقْتُلَهُ فَلاَ يُسَلَّطُ عَلَيْهِ " . قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ يُقَالُ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ هُوَ الْخَضِرُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Rasululloh ﷺ bizga Dajjol haqida uzun bir hadis aytdilar. U zot bizga aytgan narsalari orasida shu ham bor edi: «U keladi, ammo unga Madinaning dovonlariga (chegaralariga) kirish harom qilingan boʻladi. Bas, u Madinaga tutash shoʻrxoklardan biriga yetib toʻxtaydi. Oʻsha kuni uning oldiga — odamlarning eng yaxshisi yoki eng yaxshilaridan boʻlgan — bir kishi chiqadi-da, unga: ‹Men guvohlik beramanki, sen Rasululloh ﷺ bizga haqingda hadis aytgan oʻsha Dajjolsan›, deydi. Shunda Dajjol: ‹Aytinglar-chi, agar men mana shu (odam)ni oʻldirib, soʻng uni tiriltirsam, bu ishda shubha qilasizmi?› deydi. Ular: ‹Yoʻq›, deydilar. (U zot) dedilar: Bas, u uni oʻldiradi, soʻng tiriltiradi. Uni tiriltirgan paytida, u (odam): ‹Vallohi, men sen haqingda hech qachon hozirgidan koʻra ravshanroq idrokda boʻlmaganman›, deydi. (U zot) dedilar: Shunda Dajjol uni (yana) oʻldirmoqchi boʻladi, ammo unga (oʻldirishga) qodir qilinmaydi». Abu Isʼhoq dedi: Aytishlaricha, bu kishi Xizr (alayhissalom)dir.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ бизга Дажжол ҳақида узун бир ҳадис айтдилар. У зот бизга айтган нарсалари орасида шу ҳам бор эди: «У келади, аммо унга Мадинанинг довонларига (чегараларига) кириш ҳаром қилинган бўлади. Бас, у Мадинага туташ шўрхоклардан бирига етиб тўхтайди. Ўша куни унинг олдига — одамларнинг энг яхшиси ёки энг яхшиларидан бўлган — бир киши чиқади-да, унга: ‹Мен гувоҳлик бераманки, сен Расулуллоҳ ﷺ бизга ҳақингда ҳадис айтган ўша Дажжолсан›, дейди. Шунда Дажжол: ‹Айтинглар-чи, агар мен мана шу (одам)ни ўлдириб, сўнг уни тирилтирсам, бу ишда шубҳа қиласизми?› дейди. Улар: ‹Йўқ›, дейдилар. (У зот) дедилар: Бас, у уни ўлдиради, сўнг тирилтиради. Уни тирилтирган пайтида, у (одам): ‹Валлоҳи, мен сен ҳақингда ҳеч қачон ҳозиргидан кўра равшанроқ идрокда бўлмаганман›, дейди. (У зот) дедилар: Шунда Дажжол уни (яна) ўлдирмоқчи бўлади, аммо унга (ўлдиришга) қодир қилинмайди». Абу Исъҳоқ деди: Айтишларича, бу киши Хизр (алайҳиссалом)дир.