حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا حَفْصٌ، - وَهُوَ ابْنُ غِيَاثٍ - عَنْ سُلَيْمَانَ، التَّيْمِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ عَطَسَ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاَنِ فَشَمَّتَ أَحَدَهُمَا وَلَمْ يُشَمِّتِ الآخَرَ فَقَالَ الَّذِي لَمْ يُشَمِّتْهُ عَطَسَ فُلاَنٌ فَشَمَّتَّهُ وَعَطَسْتُ أَنَا فَلَمْ تُشَمِّتْنِي . قَالَ " إِنَّ هَذَا حَمِدَ اللَّهَ وَإِنَّكَ لَمْ تَحْمَدِ اللَّهَ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning huzurida ikki kishi aksa urdi. U zot ulardan biriga (rahmat) tiladilar, ikkinchisiga tilamadilar. Shunda u zot (rahmat) tilamagan kishi: «Falonchi aksa urganida unga (rahmat) tiladingiz, men aksa urganimda esa menga tilamadingiz», — dedi. U zot: «Bu (kishi) Allohga hamd aytdi, sen esa Allohga hamd aytmading», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ нинг ҳузурида икки киши акса урди. У зот улардан бирига (раҳмат) тиладилар, иккинчисига тиламадилар. Шунда у зот (раҳмат) тиламаган киши: «Фалончи акса урганида унга (раҳмат) тиладингиз, мен акса урганимда эса менга тиламадингиз», — деди. У зот: «Бу (киши) Аллоҳга ҳамд айтди, сен эса Аллоҳга ҳамд айтмадинг», — дедилар.