حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، فِي قَوْلِهِ { وَإِنْ خِفْتُمْ أَنْ لاَ تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى} قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي الرَّجُلِ تَكُونُ لَهُ الْيَتِيمَةُ وَهُوَ وَلِيُّهَا وَوَارِثُهَا وَلَهَا مَالٌ وَلَيْسَ لَهَا أَحَدٌ يُخَاصِمُ دُونَهَا فَلاَ يُنْكِحُهَا لِمَالِهَا فَيَضُرُّ بِهَا وَيُسِيءُ صُحْبَتَهَا فَقَالَ { إِنْ خِفْتُمْ أَنْ لاَ تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنَ النِّسَاءِ} يَقُولُ مَا أَحْلَلْتُ لَكُمْ وَدَعْ هَذِهِ الَّتِي تَضُرُّ بِهَا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Allohning {Agar yetimlar (haqida) adolat qila olmaslikdan qoʻrqsangiz} degan soʻzi haqida (Oisha): «U bir kishi haqida nozil boʻlgan: uning qoʻlida yetim qiz boʻlib, u uning vasiysi va merosxoʻri edi, qizning moli bor, oʻzi uchun (haqini) talab qiladigan birovi yoʻq edi. Shunda u qizning moli sababli uni nikohlamasdi, balki unga ziyon yetkazib, hamrohligini yomonlardi. Shunda Alloh: {Agar yetimlar (haqida) adolat qila olmaslikdan qoʻrqsangiz, sizlarga maʼqul boʻlgan ayollardan nikohlab olinglar}, dedi — yaʼni: Men sizlarga halol qilgan (ayollarni nikohlanglar) va ziyon yetkazayotgan bu (qiz)ni qoʻyib yuboring, demoqchi boʻldi», dedi.