حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ { وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا} قَالَتْ نَزَلَتْ فِي الْمَرْأَةِ تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ فَلَعَلَّهُ أَنْ لاَ يَسْتَكْثِرَ مِنْهَا وَتَكُونُ لَهَا صُحْبَةٌ وَوَلَدٌ فَتَكْرَهُ أَنْ يُفَارِقَهَا فَتَقُولُ لَهُ أَنْتَ فِي حِلٍّ مِنْ شَأْنِي .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Allohning {Agar bir ayol erining oʻzidan yuz oʻgirishidan yoki undan uzoqlashishidan qoʻrqsa…} degan soʻzi haqida: «Bu oyat shunday ayol haqida nozil boʻldi: ayol bir kishining nikohida boʻladi, balki (er) endi undan koʻp narsa istamas, biroq ayolning u bilan (uzoq) hamrohligi va farzandi boʻlgani uchun, u erining oʻzidan ajralib ketishini xushlamay, unga: ‹Mening (haqim) tarafidan (xohlasang boshqa ayol bilan turishga) ozod boʻlasan›, der edi», dedi.