وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ فَرَضَ اللَّهُ الصَّلاَةَ حِينَ فَرَضَهَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ أَتَمَّهَا فِي الْحَضَرِ فَأُقِرَّتْ صَلاَةُ السَّفَرِ عَلَى الْفَرِيضَةِ الأُولَى .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Alloh namozni farz qilganida uni ikki rakaat qilib farz qildi. Soʻng uni muqimlikda toʻldirdi (toʻrt rakaat qildi), safar namozi esa avvalgi farz holicha qoldirildi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Аллоҳ намозни фарз қилганида уни икки ракаат қилиб фарз қилди. Сўнг уни муқимликда тўлдирди (тўрт ракаат қилди), сафар намози эса аввалги фарз ҳолича қолдирилди».